مدیر جشنواره بینالمللی فیلم برلین نسبت به آینده مالی این رویداد معتبر در سالهای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ هشدار داده است.
به گزارش ایسنا، «ماریته ریسنبیک»، مدیر اجرایی جشنواره، اعلام کرد کاهش شدید بودجه دولت آلمان میتواند بر استمرار و کیفیت برگزاری جشنواره اثر جدی بگذارد. این کاهش بودجه شامل حذف بخشی از کمکهای وزارت فرهنگ و کم شدن حمایت مالی ایالت برلین است.
بر اساس اعلام مسئولان، بودجه برلیناله در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۴ میلیون یورو خواهد بود، اما در صورت ادامه روند فعلی، این رقم تا دو سال آینده ممکن است به ۹ تا ۱۰ میلیون یورو کاهش یابد؛ رقمی که برگزاری جشنوارهای در سطح جهانی با بیش از ۴۰۰ فیلم و هزاران شرکتکننده را بسیار دشوار میکند.
ریسنبیک گفته است:«برلیناله تنها یک جشن سینمایی نیست؛ نماد گفتوگو، آزادی فرهنگی و تنوع است. از بین رفتن منابع مالی یعنی از بین رفتن بخشی از هویت فرهنگی برلین.»
در کنار مشکلات مالی، جشنواره امسال با انتقادهایی نیز روبهرو شده است. چند گروه فرهنگی در آلمان نسبت به تصمیم برای حذف بخش «چشمانداز سینمای آلمان» و همچنین دعوت از برخی سیاستمداران جناح راست افراطی (AfD) به مراسم افتتاحیه اعتراض کردهاند. این مسائل ترکیب پیچیدهای از فشارهای مالی و سیاسی را برای تیم برگزارکننده برلیناله ایجاد کرده است.
با وجود چالشها، برگزارکنندگان وعده دادهاند که جشنواره امسال طبق برنامه در ماه فوریه برگزار خواهد شد و همچنان توجه جهانیان را به سینمای مستقل و هنری جلب خواهد کرد. کارشناسان فرهنگی امیدوارند دولت آلمان راهکارهایی برای حفظ بودجه و جلوگیری از تضعیف این رویداد تاریخی پیدا کند.
شروع فعالیت حرفهای او به دهه چهل شمسی بازمیگردد؛ جایی که تئاتر برای او به مثابه اولین و اصلیترین خانه هنریاش بود. رویگری سالها در صحنههای تئاتر خوش درخشید و با اجرای نمایشهای متعدد، مهارت و عمق بازیگری خود را به اثبات رساند. توانایی او در خلق شخصیتهای پیچیده و انتقال احساسات از طریق بازیهای پرتحرک و چهرهپردازی منحصر به فردش، او را از دیگران متمایز میساخت. ورود او به سینما هرچند با تأخیر صورت گرفت، اما با نقشهای کلیدی تثبیت شد. فیلمهایی چون «بوتیمار» (کیومرث پوراحمد)، «اجارهنشینها» (داریوش مهرجویی) و «سگکشی» (بهرام بیضایی) تنها بخشی از کارنامه سینمایی او را تشکیل میدهند که در هر کدام حضوری تأثیرگذار داشت.
با این حال، نقطه اوج شهرت عمومی او در عرصه تلویزیون و در میان نسل جدید، با مجموعههای پربینندهای مانند سریال تاریخی «معمای شاه» و بهویژه نقشآفرینی به یادماندنی در مجموعه «همسایهها» رقم خورد. در این آثار، رویگری نشان داد که نه تنها قادر به ایفای نقشهای دراماتیک سنگین است، بلکه در کمدیهای موقعیت نیز حضوری پرانرژی دارد.
یکی از برجستهترین و نمادینترین نقشهای او در تلویزیون، ایفای نقش «کریم آژان» در سریال محبوب «روزی روزگاری» بود. این شخصیت با ویژگیهای خاص کلامی و رفتاریاش، چنان در ذهن مخاطبان حک شد که تا سالها با نام این کاراکتر شناخته میشد. این نقش نمادی از هنرمندی او در تبدیل شدن به یک تیپ ماندگار بود.
رضا رویگری در طول دوران فعالیت هنریاش، همواره به دلیل پایبندی به اصول بازیگری و دوری از حاشیههای غیرضروری مورد احترام همکارانش بود. او جزو معدود هنرمندانی بود که پل ارتباطی محکمی میان نسلهای مختلف تئاتر و تلویزیون محسوب میشد.
فقدان او ضایعهای بزرگ برای میراث هنری کشور است؛ میراثی که با صداقت در اجرا، تلاش بیوقفه در صحنه و خلق شخصیتهایی که با ما زندگی کردند، پایهگذاری شده است. جای خالی این هنرمند متعهد، در هر صحنه تئاتر و قاب تلویزیونی احساس خواهد شد.
